Herkenning en verbondenheid tussen betaald en onbetaald werkenden op heel diverse plekken.

Voor één dag zetten we betaald en onbetaald werk in om verbindingen te maken tussen de mensen die er normaal gesproken juist door van elkaar worden verwijderd. Te denken valt aan winkeliers, uitkeringsgerechtigden, mensen in ploegendienst, ZZP-ers en buitenlandse werknemers. Door een groep deelnemers één dag te laten ruilen en hier goed, levendig en enthousiasmerend verslag van te doen, willen we soms op humoristische wijze laten zien hoe de op het oog zo dominante verschillen eigenlijk zo groot niet zijn en hoe het bijbehorende effect van ‘ons soort mensen’ en ‘ander soort mensen’ (dat vaak door typen werk of werkeloosheid wordt gecreëerd) heel relatief is.

In de kern is het een gewoon uitwisselingsproject, zoals we ze vroeger hadden tussen Tsjechen en Nederlanders enzovoorts. Dat soort ontmoetingsprojecten met een werkopdracht zijn er miljoenen. Projecten die het omzetten in bijvoorbeeld een filmpje waarbij je de ervaringen kunt volgen alsof je er zelf aan meedoet, ken ik niet. De veel minder vrolijke opzet van de Helen Bamber Foundation (http://www.journeydenhaag.nl/) laten wel goed zien hoe je kijken tot iets veel minder vrijblijvends kunt maken. Het idee om daarbij onder meer een film en zeecontainers in te zetten toont een paar mogelijkheden.

 

Wat het oplevert is een besef dat je muren tussen mensen net zo makkelijk kunt opbouwen als neerhalen. Het soort werk dat je doet maakt erg makkelijk om anders-werkenden als een ander soort mensen op te vatten, terwijl het gedachten-experiment ‘hoe zou ik er in hun schoenen voor staan’ helemaal niet zo moeilijk is. Ik hoop dat na de seven days meer mensen dit kwartje één keer bij zichzelf hebben horen vallen.

We willen in één wijk, Oud-Mathenesse in Rotterdam, starten. Liever een klein project met kwaliteit dan een verzameling losse eindjes her en der. Daar zoeken we om te beginnen de vrijwilligers bij elkaar die aan het experiment willen meewerken. Dit vereist een plan de campagne waar we denken met de initiatiefnemers een behoorlijke stap mee te kunnen zetten.

 

Vervolgens is de vraag hoe groot of hoe klein je het initiatief kunt maken. Via bijvoorbeeld een online vacaturebank kan je heel makkelijk naar een grotere schaal toe, maar verlies je mogelijk ook grip. Ook in deze fase hebben we een plan de campagne nodig en opnieuw denken we met de eerste initiatiefnemers een eind te komen.

 

Het wordt echt ingewikkeld in de hierop volgende stap. Hoe maak je een video-verslag en multimedia-ervaring die ook buitenstaanders en ook een paar maanden later nog steeds het vuur overbrengt dat we hopen in een kleine groep teweeg te kunnen brengen. Sociale media bieden daarin beslist revolutionaire mogelijkheden, maar daar gaat het in ieder geval mijn kennis en vaardigheden definitief te buiten.